La profondeur captivante de la présence de la nature me séduit au point d'y passer la majorité de mon temps. Parmi les harmonies remplissant l'espace, je trouve la paix.
Le son d’un lac calme au milieu d'une grande forêt ; l'hymne pourpre du coucher de soleil sur les dunes du désert ; le frémissement des feuilles d'automne ou encore le chuchotement des vagues douces. Tout cela a un son commun. Le Son du Silence ... Le silence du reflet d’un clair de lune sur l'eau ; le scintillement d’une étoile filante dans la nuit étoilée et le silence du souffle du vent dansant à travers les arbres.

C’est un silence étranger au son, étranger au tumulte des hommes.

C’est un silence à l’image de la paix.

Sina Bathaie
Printemps 2012
Montréal Canada




 

Moved by nature’s amazing depth of presence, I spend a considerable amount of time alone with her. Amidst the harmonious sounds filling the air, I find peace.

The sound of a quiet lake in a dense forest, that of a sunset’s crimson hymn upon a desert’s dunes, of the rustle of autumn’s leaves and the whisper of the ocean’s gentle waves.

They all share a common sound. A mysterious sound. A sound akin to silence : the Sound of Silence. . . The silence of moonlight’s reflection on water, the brilliance of a shooting star running across the starlit night and the souffle of the wind dancing through the trees. These are a silence apart from sound, apart from the clamor of men.

A silence akin to peace.

Sina Bathaie
Spring 2012
Montreal Canada








Sina Bathaie: Santur
William Kinard: Guitar


  • Translation: Bernard Guy
  • Calligraphy: Sahar Homami
  • Engineered by Sam Vafaei
  • Front/Back cover photo: Amir Foudeh
  • Photography and Graphic design: Shahrokh Saeedi

 

سکوت سرشار از ناگفته هاست
از حرکات نا کرده
اعتراف به عشق های نهان
و شگفتی های به زبان نیامده
در این سکوت حقیقت ما نهفته است
حقیقت من و تو
مارگوت بیکل
احمد شاملو ترجمه


شگفتی عمیق طبیعت مرا بر آن داشت تا بخش زیادی از تنهایی و خلوت خود را در دامان آن بگذرانم و با نوای دل انگیزش ، آرامش را تجربه کنم .
صدای برکه ای آرام در انبوه درختان جنگل ، سرود سرخ غروب خورشید در تپه های ماسه ای  کویر ، خش خش برگهای پاییزی و زمزمه امواج آرام و صبور دریا. این نغمه ها ارمغان نوایی مشترک است نوایی غریب و روان ،نوایی از جنس سکوت ، صدای سکوت ... ، صدای تابیدن مهتاب در آب، درخشش شهاب سنگی در آسمان پر ستاره شب و صدای سکوت باد ، رقصان درمیا ن برگها. سکوتی نه از جنس صدا ، سکوتی ورای رنگ های بشری ، سکوتی از جنس آرامش ،سکوتی سرشاراز ناگفته ها

تجربه تازه زندگی دور از وطن به همراه تاثیرات افرادی که هر یک به نوعی در آفرینش موسیقی بخشی از این آلبوم سهیم بودند بستری شد بر تولید این اثر در طول مدت دو سال اقامت در کانادا.

سینا بطحایی

بهار 2012
مونترال کانادا

 


حمید متبسم

سینا بطحایی را بخاطر دوستی و همکاری قدیمی با پدرش "جواد بطحایی" می شناختم و شنیده بودم که سنتور نواز خوبی ست، لیکن با شنیدن "صدای سکوت" اش ارتباط تازه و ویژه ای با او یافتم.
"صدای سکوت" موسیقی ست برای شنیدن، سرشار از تکنیک بدون هیچ شعبده بازی و خودنمایی، با وقار و فاخر، لیکن در نهایت افتادگی.
باشد که صدای فریاد او را نیز با همین شاخص ها بشنویم.
برایش آرزوی سربلندی و پایمردی در این راه سخت دارم


 



جواد بطحایی

" يكي از ويزگيهاي مهم موسيقي ايراني بداهه نوازي يا خلق ملودي در زمان حال ميباشد هرچند ممكن است از قبل ملوديهايي اگاهانه ويا نااگاه درذهن نوازنده باشد اما به ثمر رسيدن ان و تولد اثر مستلزم احساس قوي نوازنده و زمان و مكان و شرايط محيطي خاص ميباشد به كونه اي كه نوازنده خود را رها كرده وعوامل فوق اورا از فرازي به فرودي و يا ازجمله اي به جمله ديگر راهبري می كند . . سيناي جوان در "صدای سکوت " در اين رها شدن به بيان زيبايي دست يافته است . . اميدكه نگاهش همواره به دوردست ها باشد . . . "